FacebookTwitter

Voorwoord Koersdirecteur

HEEL, HEEL SPIJTIG

Elf jaar geleden alweer werd ik gevraagd om koersdirecteur te worden van de Acht van Bladel. Ik had mijn twijfels, wist niet precies wat het inhield, maar na één keer proefdraaien was ik overtuigd dat ik al dat ik me geen mooiere hobby kon wensen dan deze.

Want ik hou van de wielersport. Werd als manneke van vijftien, zestien geïnfecteerd door mannen als Joop Zoetemelk,
Rogier de Vlaminck  en Hennie Kuiper, die toen furore maakten. Ik kreeg een racefiets van mijn ouders, vroeg al snel een licentie aan en had het geluk dat ik mee mocht gaan trainen met de ‘grote namen’ uit het dorp waarin ik opgroeide: Mierlo-Hout. Mannen als Henk van Kilsdonk, Mario van de Kerkhof en Ferry van der Vleuten leerden mij de kneepjes van het vak. Ik werd nieuweling, junior – werd helaas niet uitverkoren voor de Acht, reed later wel de afwachtingswedstrijden – en amateur. Een prachtige tijd met veel mooie herinneringen en een viertal overwinningen.

Ik ben altijd blijven fietsen, maar toen er kinderen kwamen, stopte ik met wedstrijden.

In de Acht bloeide de liefde voor die o zo mooie wielersport weer op. Ik ontdekte dat er bij het organiseren van een wielerwedstrijd toch meer komt kijken dan ik als renner zelf altijd had gedacht. Nee, zo’n koers draai je niet op een zaterdagmiddag in elkaar. Het bestuur is er een heel jaar mee bezig. Ongelogen: een heel jaar. Want zo’n koers als de Acht kost een hoop geld. Dat geld moet worden binnengehaald. Als er vrijwilligers afhaken, moeten er nieuwe worden gezocht. De parcoursen dienen aangepast te worden, als er weer ergens een wegversmalling of vluchtheuvel wordt gerealiseerd. Er moeten vergunningen worden aangevraagd, de rondekrant moet worden gevuld, nieuwe cursussen moeten worden gevolgd…

Maar dat vele werk is de moeite waard. Wat is er mooier dan jongens, zoals ik er ook ooit een was, de kans te geven zich te bekwamen in het grotere werk. Om hun enthousiasme te zien, hun vechtlust. Om de euforie van dichtbij mee te maken, maar ook de teleurstellingen. En wat is het mooi als je die jongens jaren later ziet floreren in grote koersen. Toen Mathieu van der Poel dit voorjaar op fenomenale wijze de Gold Race won, gingen mijn gedachten toch terug naar 2012, toen hij al net zo fenomenaal de Acht van Bladel won. En ja, dan gloort er toch iets van plaatsvervangende trots.

We waren vorig jaar al volop bezig met het werven van nieuwe sponsors, wilden een sportcafé voor ondernemers organiseren om ze op die manier voor onze koers te interesseren, toen we de uitnodiging van de politie kregen om eens te komen luisteren naar hun plannen voor de komende jaren.

Het werd een zwarte donderdag. In een paar zinnen zette de politie een streep door de hobby die mij nu al tien jaar zoveel plezier geeft. En niet alleen mij, maar ook mijn medebestuursleden, de honderden vrijwilligers. Een streep door zeventig jaar historie en ambitieuze toekomstplannen.

Want de politiebegeleiding houdt op voor juniorenkoersen en zonder politiebegeleiding zijn wij net zo hulpeloos als een drenkeling in een woeste zee.

Jawel er gloort nog een beetje hoop. Misschien, heel misschien komt er ook nog een 71ste Acht. En anders wordt dit de laatste…. En dat zou toch heel, heel spijtig zijn.  

Richard van Hout,
Koersdirecteur

 

PS: Volg ons tijdens de Acht op Twitter: @acht_van_bladel of facebook: https://www.facebook.com/68e-HAPERT-Acht-van-Bladel-160988390728980/

HAPERT AanhangwagensMTD Pure WaterInterfoodVAN HOOFSchippers MS